تبل

بی مقدمه ...

دلم همین حوالی غربت لنگر گرفته

نه ماهی صید کرده

نه طوفانی به پا کرده

تک و تنها در این ساحل محو این همه ماهی

وشاهد این غربت،

همین تارهای خاک گرفته ی تن

و لانه ی مرغان دریای مهمان من

باد که می وزد بادبان فرسوده ی دل پاره پاره تر می شود

تکه تکه و باد با خود می برد به آسانی

خنده و صدای پای کودکان می پیچد

سکوت دل مرا بر هم می زند

تبل میزنند میرقصن

تبل است !؟

ستون های من با صدای پای آنها می لرزد

انگار که من هم می رقصم!

تلاب

تلاب

آه... این صدای چیست !؟

صدای تبل است !!؟

6:44 95/6/20

شاید یک روز عاشق شوم!!......شاید...